Rafoloji

İnsan kendini ihmal etmeye bir anda başlamaz. Bu, çoğu zaman fark edilmeden işleyen sessiz bir mekanizmanın ürünüdür. Küçük bir tavizle açılır kapı; “Önemli değil,” diyerek geçiştirilen o ilk anla. Sonra bir bakarsın, o basit taviz bir davranışa, davranış bir alışkanlığa, alışkanlık ise kimliğe dönüşmüş.