Rafoloji

Behlül Dânâ bir gün Harun Reșit'e, "Uygun görürseniz biraz dolaşalım" diyor ve onu mezarlığa götürüyor.
Tek tek mezarları göstererek;

"- Bak şu filanca idi, șu kadar malı vardı, şu kadar yıl yaşadı ve öldü. Şurada yatan da filanca idi. Zamanında hükümdar idi. Şu kadar askeri, şu kadar da hazinesinde mal vardı. Şurada yatan kadın da zamanın en güzeli idi. Herkes ona sahip olmak için can atıyordu. Sonunda biri ile evlendi, şu kadar çocuğu oldu ve şu kadar yıl yaşadı. Bu ve buna benzeri yol gösterme ve değerlendirmenin ardından eve dönüyorlar. Harun Reşit'in annesi, bu günlerde hiç Behlül'le sohbet ettin mi, sana neler anlattı?" diye soruyor. Harun Reşit'in annesi tekrar Behlül'e gelerek;

"- Oğluma ne zaman nasihat edeceksin?" diye soruyor. Behlül de;

"- Ben ona nasihat ettim. Birlikte mezarlığa gittik. Ona geçmis kimseleri anlattım. Ölüm en büγük nasihattir. Eğer bunu anlamadıysa diğer söyleyeceklerimin de bir faydası olmaz" diyor.