Rafoloji

Eve dönerken düşündüm de, aslında bu ziyaret bana şunu fark ettirdi: Teknolojik olarak ilkel çağlardan çok daha ilerideyiz, ancak insan duygulari ve ilişkileri konusunda aynı şeyi söylemek zor. Belki de gelişen sadece aletlerimiz ve oyuncaklarımız oldu, ama içimizdeki duygular giderek daha da ilkel hale geldi. Neden bu kadar bencil, anlayışsız ve hoşgörüsüz olduk? Kendi kendime sormadan edemiyorum: Gerçekten ilerliyor muyuz, yoksa sadece yerimizde sayıp teknolojiyle kendimizi mi kandıriyoruz? ilkel çağlarda insanlar belki mağaralarda yaşıyordu ama en azindan birbirlerine daha bağlıydılar. Şimdi ise dijital dünyada yüzlerce
"arkadaşımız" var ama gerçek anlamda
kimseyi tanimiyoruz. Bu endişe içimi kemiriyor. Insan duygularının daha da ilkelleştiği bir dönemde mi yaşıyoruz?
Teknolojiyle sarıp sarmaladığımız bu
dünyada, aslında duygusal olarak yapayalnız miyız? Uzaylılar bile bunu fark ettiyse, bizim de artik yüzleşmemiz gerekiyor galiba.