Rafoloji

Unutuldu sanılan eski bir aşk
Her nasılsa hatırlatır ya kendini .
Bir koku, bir kitap yahut sokakta
Bir sesin çınlamasıyla apansız

Açılıyor hâfıza denilen karakutu
Uykuyla uyanıklık arasındaki rüya
Gibi söylenip de unutulan ne varsa
Gümüş kararmış menteşeler paslıdır

Duvardaki saatin yorgun sarkaci
Radyodaki caz programı, konser
Ve tiyatro biletleri nasıl biriktirmiş
Artık bir boşluğa dönüşen anları

Saklanmış galiba kimi hâtıralar da
Duvardaki resmin gelincik kızılına
Rüyanın en mahrem yerine sızıyor
Bir yolculuğa çıkarkenki heyecan

Aklım, diyorum o zaman, ey aklım
Koru beni hâfızanın uçurumundan
Sorularıma karşılık aramayı bırak
Ve söndür dehlizin ucundaki kandili