Rafoloji

Çocuk yüzün yine hüzne dalıyor
Dönüp dönüp yine sessiz kalıyor
Dinmeyecek sanki keder, böyle giderse Bitmeyecek özleyişler yıllar buyunca
Kim bilecek bulup bulup kaybettiğini

Savruluyor ömrün gibi bütün düşlerin
Eksiliyor güzel olan, solup gidiyor
Yaşanmamış aşklar kadar sisli anılar
Gün bitince birer çığlık oluyor

Çocuk yüzün yine onu arıyor
Gizli gizli yine ufka dalıyor
Gelmeyecek sanki yolu bunca gözlenen Dönmeyecek anla bunu anla bir daha

Çocuk yüzün yanıp yanıp solgun düşse de
Savruluyor ömrün gibi bütün düşlerin
Eksiliyor güzel olan solup gidiyor
Ah şairim diyeceksin bırak bunları
Dinle bir kez uğuldayan aşkın rüzgârı

Ah şairim diyeceksin anla biraz
Yaşanacak bu aşk da çığlık çığlığa