Rafoloji

İyi ki Yoksun'u okurken en çok, ayrılığın tek taraflı bir kayıp olmadığını hissettim. Hakan Özkan, bir ilişkinin bitişini romantikleştirmek yerine, insanın kendi değerini yeniden keşfetme süreci olarak ele alıyor. Özellikle, sevdiğim kişiyi geri kazanma isteğiyle yaşadığım iç çatışmanın zamanla yerini kabullenişe bırakmasını anlatan bölümler bana oldukça samimi geldi. Kitap, "Neden gitti?" sorusundan çok, "Ben bu yaşananlardan ne öğrendim?" sorusuna odaklanıyor.