Rafoloji

6-Bilim nerede biter, kurgu nerede başlar?
Yazar bilimsel kavramları cesurca kullanmış.Örneğin; Büyük Patlama, karanlık madde, kuantum, yıldız oluşumu, DNA, fotosentez, bağışıklık, kanser, evrim… Fakat kitabı okurken bu kavramları bilimsel açıklama değil, şiirsel malzeme olarak görmek gerektiğini düşünüyorum..
Kitabın en büyük bilimsel kırılmasını Büyük Patlama meselesinde yaşadım. Anlatı önce evrenin doğuşunu, atomları, yıldızları, galaksileri ve Kadim Irkları anlattı; sonra Büyük Patlama’yı Eva’nın bağışıklık sistemiyle yaptığı büyük bir arınma gibi yeniden kurdu. Bu, mitolojik olarak etkileyici olsa da bilimsel olarak bana tutarlı gelmedi. Güncel kozmolojiye göre evren yaklaşık 13,8 milyar yaşında; atomların oluşması ve ışığın serbestçe yayılabilmesi Büyük Patlama’dan yaklaşık 380 bin yıl sonra gerçekleşti. Dünya ve Güneş Sistemi ise yaklaşık 4,6 milyar yıl önce oluştu.
Bu yüzden Büyük Patlama’yı Kadim Irklardan sonra gelen bir “bağışıklık krizine” dönüştürmek, bilimsel kronolojiyi bozmuş olmaz mı? Ama bir masal olarak okunduğumda başka bir anlam kazandırdı: Her başlangıç, belki de başka bir şeyin sonundan doğar.
Kitabın DNA’ya yüklediği “kadim hafıza” fikri de böyle. DNA gerçekten biyolojik bilgiyi taşır; fakat kayıp uygarlıkların anılarını, eski bilinçlerin düşüncelerini ya da yıldızlarda yaşamış varlıkların ahlâkını sakladığına dair bilimsel kanıt yoktur. Bu, panspermia düşüncesini aşan, tamamen kurmaca bir ihtimaldir. Yine de edebiyatın hakkı burada başlamış: Kanıtlayamadığımız şeyi hayal etmek