Rafoloji

Bir gece eve giderken kaçırılıyorsun, gözünü açıyorsun ve hayatın komple değişmiş.

Eşin eşin değil.
Çocuğun hiç doğmamış.
Sen de bildiğin sen değilsin.
Jason Dessen’ın başına gelen tam olarak bu. Adam bir uyanıyor, kendi hayatının alternatif versiyonuna düşmüş. Üstelik bu alternatif hayatta “Ben zamanında başka bir karar verseydim ne olurdu?” sorusunun cevabını bayağı canlı canlı görüyor.

Başta “Tamam, paralel evrenler, kuantum fiziği, biraz beynimiz yanacak” diye düşündüm. Ama kitap fiziği önümüze ders notu gibi bırakmıyor. Daha çok Jason’ı bir evrenden diğerine savurup bize “Bak bakalım başka hayat gerçekten daha mı güzelmiş?” diye soruyor.

Ve cevap: Pek sayılmaz.😮

Bir noktadan sonra evrenler öyle çoğalıyor ki Jason için doğru hayatı bulmak, AVM otoparkında arabayı bulmaya dönüyor. Her kapıyı açıyor, “Bu da değil”, “Bu hiç değil”, “Aman Allah’ım bunu hemen kapat” diyerek devam ediyor.

Kitabın temposu gerçekten çok yüksek. Sürekli bir kaçış, yeni bir gerçeklik, yeni bir felaket var. Ben daha bir önceki olayın şokunu atlatamadan Blake Crouch yenisini masaya bırakıyor.

💫Kitap bize başka bir hayatın hayalini sattıktan sonra dönüp “Sen önce elindekinin kıymetini biliyor musun?” diye soruyor. Çünkü her seçmediğimiz yol uzaktan çok güzel görünüyor ama içine girince oranın da ayrı bir derdi var.

Bilimsel mantığını didik didik etmek istersen bazı yerlerde kaşın havaya kalkabilir. Ama “Beni sürüklesin, biraz gerilsin, biraz da hayat seçimlerimi sorgulayayım” diyorsan gayet iyi iş çıkarıyor.

Kısacası: Adam ailesine dönmeye çalışırken ben de kendi hayatımdaki bütün “Acaba?”ları sorguladım. Paralel evren bulamadım ama kitabı elimden de bırakamadım.