Rafoloji

Hayal Meyal'i okurken, geçmişin insanın peşini hiç bırakmadığını derinden hissettim. Roman, ölümle yüzleştiğini sanan isimsiz bir adamın yıllar sonra eski mahallesine dönmesiyle açılıyor. Bu dönüş, yalnızca sokaklara değil; yarım kalmış aşklara, vicdan yüküne ve İlknur'la yaşadığı acı hatıralara da uzanıyor. Tarık Tufan, hikâyeyi sade ama etkileyici bir dille anlatırken, geçmişle hesaplaşmanın ve suskunlukların insan ruhunda açtığı yaraları güçlü biçimde hissettiriyor. Kısa olmasına rağmen finaliyle beni sarsan, uzun süre etkisinden çıkamadığım bir roman oldu.