Rafoloji

Hikâye anlatıcısı, bu anlamda dünyanın belki de en yalnız varlığıdır, çünkü hikâye doğası gereği kendi gerçekliğini kurarken yapıntılığını gizler, dikiş izlerini görünmez kılar, yaratıcısını siler. İyi kurulup anlatılmış bir hikâyeyi okuyup izlerken uzun ve çetrefilli bir hayal gücü mesaisinden ziyade, gözümüzün önünde beliren bir gerçekliğe sahit olduğumuzu hissederiz. Kötü bir hikâye yalnızca yazarına aitken, iyi bir hikâye gizine talip olanın iç dünyasının parçası haline gelir.