Rafoloji

Üç Noktanın Raconu
Üç nokta ile ilk kez bu akşam konuştum
Masamın kenarında duruyordu
Racon yerini biliyordu
Ne ortaya atlıyor
Ne de ortadan kayboluyordu

Sessizdi
Ama suskun değildi

Yanında biri daha vardı
Adı Sükut’tu
Her şeyi duyan
Hiçbir şeye karışmayan bir ağırlığı vardı
Sükut raconu severdi
Çünkü konuşmak kadar
Konuşmamayı da bilirdi

Üç nokta Sükut’un yanına yakışıyordu
İkisi de acele etmezdi
İkisi de son sözü beklerdi
Çünkü racon
Hemen söylenen sözde değil
Zamanında tutulmuş suskunluktadır

Neden varsın diye sordum
Üç nokta bakışını masadan kaldırmadı
Cevap vermedi
Ama racon bozulmadı
Anladım
Cevap vermemek de
Bazen en net cevaptır

O an çözüldü içimdeki düğüm
Üç nokta kelimenin süsü değildi
Nefsin dizginidir
İnsanı haddinde tutan
Sessiz bir ikazdır

Masaya bir kalp geldi
Adı Gönül’dü
Yorgundu
Ama kirlenmemişti
Raconu vardı
Herkese açılmazdı

Gönül konuştu
Her şeyi isterim dedi
Ama her şeyi taşıyamam

Üç nokta başını kaldırdı
Raconu bozmadı
Taşımak istemediğin şeyi
İstemeyeceksin dedi
Çünkü racon
İstemekle değil
Üstlenmekle yazılır

Bir sınır duruyordu ileride
Adı Hudut’tu
Çizgi değildi
Bilgiydi
Edep öğrenmişti

Hudut dedi ki
Her yaklaşma helal değildir
Her uzaklaşma da ihanet sayılmaz
Racon
Mesafeyi bilmekten geçer

Köşede tek nokta vardı
Adı Hüküm’dü
Kesindi
Ama dardı
Raconu yoktu
Çünkü hep son sözde durmak isterdi

Hüküm konuştu
Ya vardır ya yoktur dedi

Üç nokta ona baktı
İnsan dedi
Arada durmayı öğrenmezse
Kendini Tanrı sanır
Racon
Arada durabilme ahlakıdır

İçimden bir şey geçti
Adı Niyet’ti
Söze dökülmedi
Ama yönünü buldu
Racon
Her niyeti bağırarak taşımamaktır

Tasavvuf bana bunu öğretmişti
Hakikat
Her kapıya çalınmaz
Bazı kapılar
Bekleyeni sever

Üç nokta buydu işte
Beklemenin raconu
Susmanın edebi
Haddini bilmenin işareti

Sonra Sevgi geldi
Adı Muhabbet’ti
Gösterişli değildi
Derindi
Racon sahibiydi

Muhabbet dedi ki
Ben bağırmam
Ben kalırım

Üç nokta onun yanına oturdu
Çünkü gerçek sevgi
Kendini ispat etmeye kalkmaz
Raconu olan sevgi
Gitmekle tehdit etmez

Dayanamadım sordum
Peki sen nesin

Üç nokta ilk kez konuştu
Ben son değilim dedi
Ben
Teslimiyetin kapısında durmayı bilmektir

Tek nokta titredi
Çünkü racon bilmezdi

Ve o an anladım

Üç nokta aşktır
Ama ele geçirmek değildir

Üç nokta hayattır
Ama hükmetmek değildir

Üç nokta sevgidir
Ama tüketmek değildir

Üç nokta
İnsanın haddini bilmesidir

Racon burada yazılır

Haddini bilen insan
Ne terk eder
Ne de boğar

Masada kalır
Susar
Ve olur !.

Yusuf Tandoğan