Rafoloji

Huzur’u okurken, Mümtaz ile Nuran’ın aşkının aslında daha büyük bir huzursuzluğun içinde yaşandığını hissettim. İstanbul’un sokakları, Boğaz’ın güzelliği ve musiki eşliğinde başlayan bu aşk, Suat’ın araya girmesi ve yaşanan trajediyle giderek parçalanıyor. Mümtaz’ın yaşadığı aşk acısının yanında geçmiş ile gelecek, Doğu ile Batı ve savaşın yarattığı korku da romanın içine işliyor. Ben Huzur’da en çok, insanın sevdiği şeylere kavuştuğunda bile içindeki huzursuzluktan kurtulamayabileceğini gördüm. Tanpınar’ın İstanbul’u ve insan ruhunu anlatışı, kitabı benim için yalnızca bir aşk romanı olmaktan çıkarıp derin bir iç hesaplaşmaya dönüştürdü.