Rafoloji

Fareler ve İnsanlar’ı okurken, iki insanın birbirine tutunarak ayakta kalma çabasından çok daha fazlasını gördüm. George ile Lennie’nin küçük bir toprak sahibi olma hayali, bana insanın en zor zamanlarda bile umut etmekten vazgeçmediğini düşündürdü. Fakat Steinbeck, yalnızlık, yoksulluk, dışlanmışlık ve çaresizlik içinde bu hayallerin ne kadar kolay kırılabileceğini gösteriyor. Benim için kitabın en sarsıcı tarafı, dostluğun bazen birini yanında tutmak değil, onun acısını sona erdirecek kadar ağır bir karar vermek zorunda kalmak olduğunu göstermesiydi. Kısa ama etkisi uzun süren, insanın içini sessizce burkan bir eser olarak aklımda kaldı.