Rafoloji

Cesur Yeni Dünya’yı okurken beni en çok düşündüren şey, insanların mutsuzluktan kurtarılırken özgürlüklerini de kaybetmeleri oldu. Huxley; Bernard, Lenina ve özellikle John üzerinden, mutluluk adına insanlığın sevgiden, acıdan, aileden ve özgür iradeden vazgeçtiği bir düzen kuruyor. John’un bu dünyaya karşı çıkışı bana şu soruyu düşündürdü: Her şeyin kontrol edildiği ve hiç kimsenin acı çekmediği bir hayat gerçekten mutlu bir hayat mıdır? Ben bu kitabı, teknolojiden çok insanın özgürlüğünü kaybetme ihtimali üzerine düşündüren güçlü bir distopya olarak gördüm.