Rafoloji

Payelll - Limonlu Aşk
Nasıl anlatılır, gerçekten bilmiyorum…
Bazı kitaplar vardır, kelimeler yetmez. Limonlu Aşk tam olarak öyle bir hikâye. Öyle içten, öyle sıcak ki; bıkmadan, usanmadan tekrar tekrar okuyabileceğim bir kitap oldu benim için.
Yazarın kalemiyle ilk tanışmam ama asla son olmayacak, bunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Anlatımı o kadar samimi, o kadar gerçek ki; bir noktadan sonra Miray’ın kalbinde atmaya başladım sanki. İyi ki almışım, iyi ki okumuşum.
Ben zaten mutlu son insanıyımdır. Ama bu hikâyede sadece sona değil, yolda yaşananlara da âşık oldum. Yeri geldi kıkır kıkır güldüm, yeri geldi kirpiklerimi usulca sildim. Çünkü bu kitap sadece bir aşk anlatmıyor; komşuluğu, aileyi, çıkarsız sevgiyi ve masumiyeti de anlatıyor.
Her şey altı çizili birkaç cümleyle başlıyor…
“Kitap kokan bir kadınla evleneceğim.” diyor Tunahan.
O cümlelerin altını çizen kadının, bir gün kendi kaderi olacağını bilmiyor.
Miray… Yeni atanmış, çiçeği burnunda bir edebiyat öğretmeni.
Balat’a gözyaşlarıyla geliyor ama o dar sokakların arasında kalbinin sahibini bulacağını asla tahmin etmiyor.
Balat’ın renkli evleri, komşu teyzelerin sesi, umutla dolu küçük bir mahalle… Ve o sokaklarda filizlenen masalsı bir aşk. Miray ve Tunahan’ı tanıdıktan sonra onları unutmanız mümkün değil.
Ve o cümle…
“Önümüzde kocaman bir hayat var. Sen nereden biliyorsun beni her gün seveb…”
Söz yarım kalıyor.
Ama Tunahan gözlerinin içine bakıp tamamlıyor:
“Bence ben, ömrümce sevebilirim seni.”
İşte o an… Kalbim de o cümlenin altını çizdi. 💛