Rafoloji

İki Şiirin Arasında’yı okurken, hayatın farklı yerlerinde tökezleyen insanların hikâyelerine tanıklık ettim. Savaş’ın babasıyla hesaplaşmasından Selim’in başarısızlıkları ve terk edilmişliğiyle mücadelesine, geçmişinin yükünü taşıyan öğretmenden yazar olma hayali kuran Melih’e kadar karakterlerin çoğu kendi hayatında bir şeyleri kaybetmiş insanlar. Kopan, baba-oğul ilişkilerini, ayrılıkları, yalnızlığı, geçmişe duyulan özlemi ve insanın kendisiyle hesaplaşmasını bu karakterlerin hikâyeleri üzerinden anlatıyor. Ben özellikle karakterlerin kusurlu ve gerçek oluşunu sevdim; çünkü bu öykülerde kahramanlardan çok, hayatın içinde yarım kalmış insanlar var.