Rafoloji

📚 Geçmişin güzelliğine tutunarak yaşamak, bizi kaçınılmaz geleceğin baltalarından koruyabilir mi?

📚Kısa öyküleriyle bilinen Çehov, bu sefer 4 perdelik trajikomik bir oyunla çıkıyor karşımıza. Çehov "Vişne Bahçesi" yüzeyde aristokrat bir ailenin mülklerini kaybediş hikâyesini anlatıyor gibi görünüyor. Ancak daha derinde insanın varoluşunun "zaman, değişim ve kabullenme" ile gerilimli ilişkisini işliyor. Çehov bu oyunu " komedi" olarak sınıflandırır, bunun sebebiyse karakterlerin başına gelen felaketi görmesine rağmen hiçbir şey yapmamak adındaki absürtlükle ilişkilidir.

📚Hikayedeki vişne bahçesi, sadece sahip olunan bir mülk değildir, o çocukluğun, nostaljik anıların ve aristokrasinin sembolüdür aynı zamanda. Madam Ranyevskaya ve kardeşi Garev, paranın egemen olduğu ekonomik sistemi anlayamacak kadar geçmişe takılı kalmıştır. İflasın eşiğine gelirler ve tek çareleri vişne bahçesindeki ağaçları kesmek ve o araziyi satışa çıkarmaktır. Ancak kaçınılmaz olanı görmelerine rağmen eyleme geçemezler. Sadece süslü ve gösterişli laflar etmekle yetinirler. Ancak ne kadar kulaklarıni kapatsalar da olacak olanı engelleyemezler.

📚Çok kısa ama çok etkileyici bir eser "Vişne Bahçesi." Sakin bir olay örgüsü etrafında dönüyor. Yüksek tepkiler yok, çok iyi ya da çok kötü karakterler yok. Geçmişini kaybetmekten korkan bir ailenin sohbetine tanık ediyor bizlere sadece. Üstelik o kadar güzel yazıyor ki, olayın içine çekiyor sizleri ve sahnenin ortasında onları izlerken buluyorsunuz kendinizi. En önemlisi evrensel bir mesajı aktarıyor bizlere: "Dünya değişirken rüzgara karşı direnmek yerine gözlerini kapatanlar, fırtınanın yıkımına mahkumdur.