Rafoloji

“Herkesin iyiliği sözde.” diye anlatmıştı anneannem o günleri. İnsanın özünün kötü olduğuna inanıyordu. İnsan, iyi insan olmak için çok çabalamak zorundaydı ama kötülük için çabalamaya gerek yoktu. Bunu hayat ona göstere göstere öğretmişti. “Bir insan iyi mi kötü mü öğrenmek istiyorsan bekle.. elbet içinin karasını göstereceği bir şey olur,” derdi, “ melek sandıklarının şeytan kesilmesi karşılarına bir küçücük fırsat çıkmasına bakar.“