Rafoloji

Ölümden kaçarken yaşlıları görmez olduk. Bir yerlere sepetliyoruz onları. Eskiden üç, dört kuşak aynı çatı altında yaşardı. Şimdi paranız varsa bakıcı tutuyorsunuz. Artık ne birlikte sofraya oturmak var ne de sohbet. Sevdiklerinden uzak huzurevi mahkûmiyeti. Türkiye gibi kentle kırsal bağın güçlü olduğu ülkelerde, yaşlı insan memleketine yollanıyor orada rahat ölür denilerek. Yaşlıları tecrit ettiğimiz gibi kendi yaşımızdan da kaçar olduk. Yaşlılığı hastalık gibi görmeye başladık. Genç görünme hırsıyla makyajlar, ameliyatlar... Yaşlı, bilge kişiyken, toplumun yükü oldu. Günlerini doldurmuş, topluma faydası yok, üretmiyor diye bakılıyor. Oysa başka bir dünya mümkün...