Rafoloji

Tembelleşiyoruz. Alışkanlıklarımızla heyecanımızı kaybediyoruz. Bir yaştan sonra onu bunu kendimize yakıştırmıyor, hevesimizi yitiriyoruz. Çocuk pusetteyken oraya bakıyor, buraya bakıyor, şaşıyor, tekrar bakıyor, bir şeyleri ağzına götürüyor, devamlı hareket halinde o beyin. Sormayarak, sorgulamayarak, başkalarının yazdıklarını, buluşlarını okumakla, sanatlarını izlemekle yetiniyor, sonra da canım sıkıldı diyoruz. Bravo. Beynimizi emekliye çıkartmakta ustayız.