Rafoloji

Aklına ilkokul yıllarında sınıfta uyuyakaldığı günler geldi. O günlerin uykusu bile başkaydı. İnsanın çocukluk zamanında yaptığı şeyler yetişkin olunca aklına gelir. Ve sanki o zamanlar ile bu zamanların tadı, ruhu, kokusu başka gibi gelir. Aslında başka olan bir şey yok. Her şey aynı, sadece insan farklı. Küçükken yediği peyniri bile daha farklı zanneder insan. Ama büyüdüğünü hesaba katmaz. Yıllardır yediği peynir artık ona farklı gelmez. Doymuştur ona. Zengin olan insanların bir süre sonra hayattan tatmin olmaması da bunun gibi bir şeydi. Cevat en azından böyle düşünüyordu. Para ile alabileceğin zevk sınırlı. Bir süre sonra aldığı zevkler insanı tatmin etmez. Tatmin etmeyince de başka hazların peşine düşerler. Ah insan, şu tatminsizliğin eline bir düşüvermesin. Kendini bir anda yolun dışında buluyor.