Rafoloji

Bir gün beni koca bir sopayla, burnumla kulaklarımdan kan gelene kadar dövdü. Bu olaydan sonra evi terk ettim, ama bu kez amcamın evine gitmedim. Çürümüş gözler, yara bere içinde bir yüzle sokaklarda dolaştım; ancak kimse bana dikkat etmedi, in­sanlar, otobüslerde, arabalarda ya da kaldırımlarda bir koşuştur­maca içindeydi. Kör gibiydiler, hiçbir şey görmüyorlardı sanki.
Sokak önümde uçsuz bucaksız bir deniz gibi uzanıyordu.