Rafoloji

Bugün, İslâm coğrafyasında öfke, nefret ve ötekileştirme dilini kullananlar, dinin metinlerinden literal okuma yaparak yararlanmakta, yani dinin metin ve geleneğinden kendilerini destekleyecek pasajlar bulabilmektedir. Müslümanların bütün olup bitenden ötekini suçlayarak rahatlamaya çalıştığını da söyleyebiliriz. Çünkü öfke dili (onları) rahatlatıyor ve ferdî sorumluluğu örtüyor.

Bu coğrafya insanının sağlıkta, eğitimde, toplumsal adalet ve barışta, insan haklarında, kadın haklarında, çevre ve temizlikte, çalışma ve üretmede ciddi eksikleri ve sorunları var.

İşgaller, diktatörlükler, umutların tükenmesi, arayışlar ve ruh hâlindeki kırılmalar kendilerine hep din üzerinden ifade ettiler. Bunun için de dinî söylemle öfke dili iç içe girmiş vaziyette.

Dinî eğilimler, gruplar birbirini dışlayarak, ötekileştirerek ayakta duruyor; kimlik ve aidiyetler böyle oluşturuluyor.

Öfke dilinin ve ötekileştirmenin toplumda duygusal bağlılığı pekiştirdiği, insanları birbirine kenetlediği ve muhayyel (hayâlî) düşman karşısında birleştirdiği, iç sorunları unutturduğu, bunun için de kasıtlı olarak canlı tutulduğu doğrudur. Ancak bu durumdaki toplumların kendi sorunlarıyla yüzleşme ve kendini geliştirme kabiliyetini kaybettiği, öfke ve nefretin geri dönerek asıl zararı sahibine vereceği de hatırdan çıkarılmamalıdır.