Rafoloji

​"Kaçamak cevaplar uydururken, annem merdivenin başında geçit vermeyen bir nöbetçi gibi duruyordu. O an defterime şu kısa notu düştüm: ​
​Keskin, yakıcı sözlerinden,
Buz kesmiş bir çehreye.
Bir kapı zili,
Bütün masalı bitirdi.
​O, merdivenlerde duygusuz bir heykel gibi dikilirken; ben o an omuzlarımda taşıdığım o isyankâr topuklu ayakkabıların altında ruhumun ezildiğini hissettim. Bu söylediğim ilk yalan, o loş pastanedeki rüyanın ödenmesi gereken ilk ağır bedeliydi.
​Anneler evlatlarına korku değil güven vermeli. Çünkü korkan çocuk, sadece kendini korumak için yalana sığınabilir.