Rafoloji

SESSİZLİĞİN MUKADDESATI
​Dünya, gürültüsünü hakikat sananların sahnesidir. Oysa en büyük hakikatler, kelimelerin bittiği, sesin sustuğu o derin uçurumda gizlidir. Sessizlik, bir yok oluş değil; bilakis ruhun kendi tapınağına çekilip, mukaddes bir dokunulmazlığa bürünmesidir.
​O mukaddes sessizliğin içinde, insan kendi sesini duyar; kainatın dilsiz lisanını çözer. Kelimeler, bazen en büyük yalanları örten süslü kumaşlardır. Ama sessizlik, çıplaktır, sahicidir ve sadece duymayı bilen kalplere konuşur.
​Gürültülü kalabalıkların arasında, kendi sessizliğinin tapınağını inşa edebilen insan, en büyük özgürlüğe kavuşmuştur. O tapınağın kapısı, sadece hürmetle susmayı bilenlere açılır. Sessizliğin mukaddesatına inanmak, kelimelerin esaretinden kurtulup, ruhun ebedi hürriyetine adım atmaktır. Zira en güçlü çığlıklar, en derin sessizliklerin bağrında atılır.