Rafoloji

Gökyüzü Şahitliği
​Toprakta nazlıca salınan çiçek,
Koparılırsa eğer, vaktinden önce ölecek.
Oysa sevmek; dokunmadan hissetmek,
Varlığına hürmetle, sessizce şükretmektir.
​Elin gitmesin dalına, bırak yerinde kalsın,
Güneşle dolsun içi, rüzgârla nefes alsın.
Sahiplik hırsı değil, değer vermektir esas,
Gerçek aşk, sevdiğinin özgürlüğünde saklı bir yas.
​Bakışınla sula onu, gönlünle ver canını,
Soldurma hırsınla onun en güzel anını.
Bir bahçıvan şefkatiyle uzaktan izle yeter,
Koparılan her güzellik, aslında kalpte biter.
​Bir canı tutmak değil, ona yuva olmaktır maharet,
Avuçlarında bir sıcaklık, kalbinde sonsuz merhamet.
Uçup gitse de bir gün, kanadındaki sızı geçince,
Sevmek; onun gökyüzüne şahitlik etmektir kendince.