Rafoloji

“İnelim şimdi aşağıdaki karanlık âleme,”
Diye başladı çehresi ölüm gibi solgun ozan söze.
Lakin çehresinin rengini fark etmiştim de,
Dedim:
“Nasıl ilerleyeyim korkarken sen bile?
Sen ki imdatçı olansın her daim tereddütlerime...”
Cevapladı:
“İnsanların ıstırabı mesken tutmuş bu aşağıları,
Değiştirdi simamı.
Sen de korku zannettin acımayı.”