Rafoloji

Alıntı (Sayfa: 50)
Şiir: Uykusuzluk

O kadar korkarım ki uykum kaçtığı gece,
Sanırım bir çöldeyim, gözlerimde susuzluk.
Hafiften serpilmeye başlayıp da gittikçe
Artarak tufan olan yağmurdur uykusuzluk.

Bir canım sıkılır ki uykum kaçtığı gece,
Sanırım ağlamakta başucumda bir çocuk.
Saatlerin yerine hafızam işleyince,
Yatağımda kıvranır dururum benzim uçuk.

Bu zalim uykusuzluk – yolumu kesen haydut –
İçimde bir çığlıktır, dudaklarımda sükût.
Dilsiz karanlıklarda beliren uykusuzluk.

İçimden dışarıya akseden bir yangındır.
Bana yalnızlığımı sezdiren uykusuzluk,
Koynumda boşluğunu duyduğum bir kadındır.

🎯 Uykusuzluğu bu kadar güzel anlatan başka bir şiir var mı? “Koynumda boşluğunu duyduğum bir kadın”…