Rafoloji

Alıntı (Sayfa: 62)
Şiir: Güneşe Âşık Çocuk

Camlar arkasında görünen çocuk,
Eliyle güneşi gösterir durur.

Camlar arkasında düşünen çocuk,
Hırsından, camlara yumruk savurur.

Camlar arkasında bekleyen çocuk,
Üç mevsim, güneşin seyrine dalar;
Ve kışın güneşi özleyen çocuk,
Diliyle, buğulu camları yalar.

Güneşe kavuşabilmek için çocuk,
Gündüzün boş yere çırpınır durur.
Nihayet, nihayet geceleyin çocuk,
Koynunda güneşle beraber uyur.

🎯 Ulaşılamayana duyulan özlem. Çocuk masumiyetiyle örülmüş bir metafor şaheseri.