Rafoloji

Alıntı (Sayfa: 88-89 – Sensiz)
Şiir: Sensiz

Annemle karanlık geceler arasıra çıkardık;
Boşlukta denizler gibi yokluk ve karanlık
Sessizce uzatır ta sonsuzluklara kollarını...
Sanki o sıra bildiğimiz yerdeki yollar
Birden silinir; korkulu bir duyguyla, adımlar
Issız gecenin olmayacak kuruntusunu dinler...

Göklerde ararken o kadın yüzünü, ey ay!
Bilsen o çocuk, bilsen o ışık isteyen yaratık
Karanlıkta neler duyarak korkardı...

🎯 Çocukluk, anne, ay ve karanlık korkusu… Ahmet Haşim'in en kişisel ve dokunaklı şiirlerinden.