Rafoloji

Alıntı (Sayfa: 116-117 – Nehir Üzerinde)
Şiir: Nehir Üzerinde

Sanki, ay, sendin onun soylu ruhu;
Sendin onun acısını benzeten ayışığına.
Her şey o bakışlarda göklerle konuşmakta,
Her şey sana bir parça yakın, temiz, sonsuzdu.

Kıyıda ezan seslerinin uzayan yankısı
Güçsüz uzanırken dönüyorduk... Yine durgun,
Belirsiz, sarı yıldızları bir güz gecesinin
Issız sular üstünde açıp titreşiyorken,
Artık daha belirgindin o gözlerde sen, ay!

Ey sen, ey onun ruhu ve ey akıcı yas,
Ey şimdi bakan acıma, ah, ey sessiz ay!

🎯 Dicle'de bir akşam, ezan sesleri, ay ve kaybedilen bir sevgilinin (annenin) ruhu.