Rafoloji

Alıntı (Sayfa: 122-123 – Hatime / Sonsöz)
Şiir: Zühre'ye / Hatime

Fakat yetişir, ey ay, ey gecelerin üzgünlüğü!
Ruhum ayışığıyla o kadar doldu ki,
Artık yetişir hayalinin ışıklı coşkunluğu...

Bu dumanlarda yorgun duran güzellikler gecesi,
Sessizliğin ırmakları, ufku saran düşün gölgesi;
Her duygusu gizli, kuşkulu bir gölgede sanki
Sonsuzluğun sessiz dokunuşuyla kendinden geçip
Sevgiye umut, ruha ışık, gözlere gönül borcu
Sunarak şimdi sessizce esen bu yel,
Bir duygusal yıkıma dönüştü her şey.

🎯 Şi'r-i Kamer bölümünün sonu. Ay, ışık, ruh ve sonsuzluk temasının doruk noktası.