Rafoloji

​GÜN BATIMI HÜZÜNLERİM
​Yine duygularım kanar,
İçimde bir ateş yanar..
Hazana döndü ilkbahar.
Ecel yine pusu kurmuş,
Bir kalbi daha durdurmuş.
​
Can kelebek, uçar tenden,
Vakitsizce göçer tenden,
Bir devrandır, geçer tenden.
Zaman üşür, mekan üşür;
Gönül ehli yas bölüşür.
​
Gök delinir, yer yarılır,
Gözyaşıyla dert karılır.
Hüzünler hüzne sarılır.
Yâ'da düşer hatıralar,
Hicrân yürekleri dağlar.
​
Ufukları bekler gibi,
Sanki bir sır saklar gibi,
Alaca şafaklar gibi,
Hayat kısa süren bir düş;
Yolun sonu Hakk'a dönüş...
​
Bilinmeyen hitâm sanki,
Alınmayan selâm sanki,
Buza dönmüş kelâm sanki...
Ölüm soğuk, ölüm serin;
İbret için yok benzerin.
​
Demir alır sessiz gemi,
Noktalanır hayat demi.
Gelen bir bahar mâtemi.
Gözü yaşlı gün batıyor;
Yürekleri kanatıyor.
​
İnsan fâni; ölüm gerçek,
Her nefîs bir gün ölecek,
Konacağız kabre tek tek...
Ömür, dünyadaki bölüm;
Bize bizden yakın ölüm.
​
Kâdirsin, âmentü billâh,
Hâkimsin, el-hükmü lillâh.
Emrine elhamdülillah,
Her şey Sana rücû eder,
Senden gelen Sana gider.
​
Kalp titrer, yavaşlar birden;
Son yolculuk başlar birden..
Ağlar, can gardaşlar birden...
Yaslı, yaralı günlerim;
Gün batımı hüzünlerim...