Rafoloji

Gerçekte, insanın kendini tanıması, devasa ama bir o kadar da belirsiz ve uzak bir amaçtır, var olan kapasitemizin epey ötesindedir. Bu nedenle özünde onun gerçek amacımız olduğunu bile ileri süremeyiz.

Öteki yaşamların hepsinde sürekli ipucu bulmaya çalışıp kendini rol yapar gibi hissederken, bu hayatta gevşedikçe her şeyin ona kendiliğinden gelmeye başladığını görüyordu.

Düşmanlık bu dereceye geldikten sonra düşmanca davranmaktan başka belanın önünü almaya çare yoktur.

Ah beyim! Benim yüreğim o kadar katıdır, o kadar katıdır ki öldükten sonra göğsümden çıkarsanız belki bir kılıç döktürebilirsiniz.

Duygusal gücün en belirgin ürünü, her şeye rağmen dürüst olabilmektir.

Tüm varoluşu bir perde olarak algılıyorsun ve sonra oraya kendi zihnini yansıtıyorsun. Orada olmayan şeyleri görürken orada olan şeyleri de göremiyorsun. Ve zihnin her şeye bir açıklama getiriyor. Bir şüphen varsa zihin bunu açıklıyor. Hiçbir şeyin yanlış gitmediği konusunda seni rahat hissettirmek için teoriler, felsefeler, sistemler yaratıyor. Tüm felsefeler hayatı kolaylaştırmak için vardır. Her şeyin yolunda gittiğini, hiçbir şeyin yanlış olmadığını düşünmeni istiyorlar. Ama sen bilinçsizlik içinde uyurken her şey yanlıştır.

Unutma ki tövbe ederken bile mevcut değilsin; tövben de günahın bir parçası haline gelmiş.