Rafoloji

İçin temiz olmadıktan sonra
Hacı hoca olmuşsun, kaç para!
Hırka, tesbih, post, seccade güzel ama Tanrı kanar mı bunlara?

Var mı dünyada günah işlemeyen, söyle
Yaşanır mı hiç günah işlemeden, söyle
Bana kötü deyip kötülük edeceksen, Yüce Tanrı, ne farkın kalır benden, söyle.

Yaşamanın sırlarını bileydin
Ölümün sırlarını da çözerdin;
Bugün aklın var, bir şey bildiğin yok
Yarın, akılsız, neyi bileceksin?)

Carl Jung'un dediği gibi :

Siz bilinçsiz olanı bilinçli hale getirene kadar o sizin hayatınızı yönlendirmeye devam edecek ve siz buna kader diyeceksiniz.

Hep böyle olur," diye karşılık verdi yaşlı adam. "Biz buna 'lütuf kuralı' adını veririz. İlk kez kağıt oynadığın zaman, kesinlikle kazanırsın. Acemi talihi.

Bir kere olan bir daha asla tekrarlamaz. Amma velakin iki kere olan mutlaka üçüncü defa da olacaktır.!

Bütün savaşlar bir gün biter, ölülerin sırtından bir sürü insan zengin olur.

İŞTE BU!

Adaletin yerinde küfür vardı, doğruluğun yerinde daha da fazla küfür vardı. Ama Tanrı hepsini yargılayacak, adil olanı da küfredeni de, Tanrı her ikisini de yargılayacak; çünkü her amaç gerçekleşmek için vakit ister.

Rahibe okullarında okumuş kadınlar cinsel tacize, aşağılanmaya uğramayı hayal ediyor, takım elbiseli, kravatı üst düzey bürokratlar Romanyalı orospulara, sırf ayaklarını yalayabilmek için dünyanın parasını ödediklerini itiraf ediyorlardı. Oğlan çocuklarına aşık delikanlılar, okuldaki kız arkadaşlarına tutkun genç kızlar... Karılanının yabancılarla seviştiğini seyretmek isteyen kocalar, kocaları tarafından aldatıldığını sandığı anda mastürbasyon yapan kadınlar... Kapıyı çalan her tamircinin koynuna girme isteğini zor bastıran anneler, sınırları aşmayı başarmış tuhaf görünümlü travestilerle yaşadıkları serüvenleri ayrıntılı olarak anlatan iyi aile babaları...

Peki bu meyvenin tadılmasını istemiyordu da neden söz konusu ağacı cennetin duvarları dışında bırakacağına tam ortasına dikmişti? Mari, bir avukat olarak o çifti savunacak olsa hiç kuşkusuz Tanrı'yı idari ihmalle suçlardı, çunkü ağacı yanlış yere diktiği yetmiyormuş gibi, çevresine uyarı levhaları ve bariyerler koymamış, en basit gu-venlik önlemleri bile almamış, böylece herkesi tehlikeyle karşı karşıya bırakmıştı.

... bu zorluğun kaynağı karmaşa, kaos, anarşi falan değil, aşırıya kaçan düzenlilikti. Topluma durmadan yeni kurallar şırıngalanıyor, kurallara karşıt yasalar çıkarılıyor, yasalara karşıt yeni kurallar getiriliyordu. Herkesin yaşamını baskı altına alan görünmez düzenlemelerin bir adım bile dışına çıkmaya korkuyordu halk.



Dipnot: Faşist rejimlerin , diktatörlüklerin gelişmesi bu şekilde sağlanır. Son halde kurallar tek kişiye bağlıdır ve ceza almayacak olan tek kişi ülke lideri sıfatını taşır.

Yeniden uyum sağlama sorunu her yerde aynıydı. Tıpkı hapishanelerin hiçbir mahkûmu düzeltemedikleri yalnızca onlara yeni yeni suç yöntemleri öğretebildikleri gibi, hastaneler de hastaları tümüyle gerçekdışı bir dünyaya alıştırırlardı, çünkü buralarda her şeyi yapabilir, davranışlarının sorumluluğunu almak zorunda kalmazlardı.

Tüm tanıdıkları onu gıpta edilecek bir kadın gibi görürlerdi, ama bu görüntüyü sağlamak, kendisi için yarattığı bu imaja uygun davranmaya çalışmak hemen hemen tüm enerjisini tüketmişti.

Dipnot: Tipik psikiyatri vakalarının nedeni diyebiliriz. Kendinden uzaklaşmak ve kendine yabancılaşmak. Olduğun gibi gorulmemek , görülmek istenilen şekilde olmayı becerememek.

Veda etmek. Aslında işin en zor yanı buydu: İnsan bir kez akıl hastanesine girdi mi, delilik dünyasında var olan özgürlüğe alışıyor, hatta ona bağımlı hale geliyordu. Sorumluluk altına girmek, ekmeğini kazanmak için çalışıp çabalamak, sıkıcı, rutin günlük işler yapmak zorunda değildiniz burada. Sabahtan akşama dek bir tek resme bakmak ya da bir kâğıdın üstüne saçma sapan çizgiler çizmekle oyalanabilirdiniz. Her şey hoşgörüyle karşılanıyordu, çünkü ne de olsa kişinin aklından zoru vardı. Kendisi de pek çok kez gözlemlemişti ki, çoğu hasta daha hastaneye girer girmez iyileşmeye başlıyordu, çünkü artık semptomlarını saklamak zorunda değillerdi, üstelik buradaki "aile" havası nevroz ve psikozlarını kabullenmelerine yardımcı oluyordu.


Dipnot: Bu sebepten kişi hastaneden çıktığı zaman hasta olduğuna cevresindekileri ikna eğilimine sahiptir. Bulunduğu yer onu yeniden özgür kılsın diye ...
Suçlularsa daha sert suçlar işlemeye başlar. Çünkü iyilik normları onlar için değildir. Suçlu psikolojisi :)

Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir. Şizofrenler, psikopatlar, manyaklar. Yani başkalarından farklı olanlar"

Dipnot / Şahsi Düşüncem: Dünya literatüründe kurallara uymayan her zihin 'deli' sayılır. Oysa bilinir ki, deli olmadan veli olunmaz. Herkesle aynı yere bakıp aynı şeyleri görürseniz sıradanlaşırsınız; farklı bakmak, hakikati görmeyi sağlar. Kalabaliğa karışıp hiç olmak yerine deli olabilmeli insan :)